چشمام میسوزه گل گندمم

اشکم شوره...

چرا اشک شوره گل گندمم؟

من غمگینم...

پ.ن:

همچو عکس‌ِ آب‌

تشویش از بنای ما نرفت‌ !

مرتعش بوده است گویی 

پنجه معمار ما..


(بیدل دهلوی)



۰۰:۲۲

اینجا شب نیست

این شهر مرا با تو نمیخواست عزیز...

بیخود نبود بعدِ تو با گریه
خط می زدم روزای تقویمو
دلشوره های بی تو ،بعد تو
آتیش زده چشم انتظاریمو...
امضاء:ملیحه کی پور
رمزه تموم پست های رمزدارم شماره شناسنامه ی خودت است
تنها همان چهار عدد گل گندمم
نویسندگان
Designed By Erfan Powered by Bayan