تمام ِ نا تمام ِ من

میگذرد درست ، آرام ، روان لحظات و ثانیه های این روزهای من ... اما امان از شب هایش آشوبی است که نمیدانی ... صبوری میکنم یعنی سعی میکنم صبوری کنم تمام درد این فاصله ی بینمان را ،تنفرت از من را «تو ازمن بدت می آید گل گندمم مگر نه؟» من نا آرام هستم آن هم فقط برای تو گل گندمم

ملیحه می رنجد ، نفس هایش به شماره میافتد ، تپش قلب میگیرد و ضربان قلبش به هزار میرسد وقتی احساس میکند که فراموش شده است

...

تمامِ ناتمامِ من

«تویی»

کمی مرا به خاطرت

تکان بده...

امضاء:ملیحه کی پور

...

پ.ن:

 حتی دل ِ خدا هم برایم نمیسوزد گل گندمم دیگر چه رسد به تو ،تویی که از من بی خبری اما مسخره است که هنوز هم احساست میکنم همین جا ...خدا شاهده

...

وقتی به تو فکر نمی کنم انگار چیزی گم کرده ام و وقتی هم بهت فکر می کنم انگار چیزی گیر کرده تو گلوم. دیشب رفتم توی حیاط، زیر بارون. همین طور با خودم اسم ات رو صدا می زدم. چادرم خیس خیس شده بود. 

فکر می کردم اگه روزی بمیرم و تو خبر نداشته باشی چی؟ اگه زن کس دیگه ای بشم چی؟ 

کاش می تونستم دوست ات نداشته باشم. کاش توفانی می اومد و همه چیز رو با خودش می برد.


چند روایت معتبر

مصطفی_مستور


۰۶:۵۳

ساعت درست از نیمه شب رد شد

ساعت درست نیمه شب است که شروع به نوشتن کرده ام

توفکر کن دیوانه شده ام اما من واقعا نوشتن در این ساعات را دوست دارم آرامشی که در این لحظات بر فضای اطرافم حاکم است جان می دهد برای نوشتن ...هوم :) قشنگ میدانم که تو گل گندمم از اینجا و تمام نوشته هایم بی خبر هستی اما نمیدانم چرا گاهی ...مسخره است حس میکنم که وقتی من نبوده ام آمده ای اینجا‌ ،آن وقت خیلی خجالت میکشم که ای وای چرت وپرت هایم را خوانده ای و آبرویم رفته است ...

 

۰۰:۰۰

حاله من خوبه اما با تو بهتر میشود گل گندمم

انگار بین تب بالا و حالت تهوع رابطه ی مستقیم وجود داره

نظر مثبتت؟گل گندمم

چون وقتی حالم  بهم خورد تبم قطع شد

شایدباورش برات سخت باشه اما از دیشب تا ساعت نُه صبح حالم بد بود

ازون وقت به بعد کم کم بهترم شدم تا الان که خوبم 


پ.ن:

من عاشق سرما هستم 


۱۸:۲۳

گل گندمم نشد که از دلم جدا کنم تو رو...نشد،نشد گلم

بیخود نبود بعدِ تو با گریه

خط می زدم روزای تقویمو

دلشوره های بی تو ،بعد تو

آتیش زده چشم انتظاریمو...

امضاء: ملیحه کی پور

پ.ن:

در راستای تبلیغ شهرزاد سریاله دوست داشتنی این روزهای من 

توام دوسش داری گل گندمم...؟

 

 

۰۷:۱۵

چشمای من هم رنگه موهاته گل گندمم

قلبم پریشونه مثه موهام

از تو چه پنهون شعر میریسه

شب با تموم تیرگیش داره

می باره از چشمامو هی خیسه...

امضاء: ملیحه کی پور

...

۰۰:۰۰

اینجا شب نیست

این شهر مرا با تو نمیخواست عزیز...

بیخود نبود بعدِ تو با گریه
خط می زدم روزای تقویمو
دلشوره های بی تو ،بعد تو
آتیش زده چشم انتظاریمو...
امضاء:ملیحه کی پور
رمزه تموم پست های رمزدارم شماره شناسنامه ی خودت است
تنها همان چهار عدد گل گندمم
نویسندگان
Designed By Erfan Powered by Bayan